سريع دارد ، آنگاه اين آيهء مباركه را قرائت فرمود : « كلّما خبت زدناهم سعيرا . » ( 4 ) امير المؤمنين ( ع ) در حديث مرفوعى فرمود : « خداوند متعال مىفرمايد : خشم شديد من بر كسى است كه نسبت به آن كه جز من يار و ياورى ندارد ، ستم كند . » ( 5 ) هر كس نعمت ديگران را سلب كند ، خداوند نعمت او را سلب كند . ( 6 ) يكى از بزرگان شنيد مردى نسبت به كسى كه بر او ستم كرده است ، نفرين مىكرد ، گفت : هر ستمگرى نسبت به ستمى كه كرده است ، اثر و رابطهء سريعترى از نفرين تو دارد ، مگر اينكه وسيلهء عملى آن را جبران كند و شايسته داند ، كه ستم نكند . پيامبر ( ص ) فرمود : « اگر كوهى نسبت به كوهى ستم كند هر آينه آن كه ستمكار است از هم مىپاشد . » ( 7 ) ابو مسلم در عرفات همواره مىگفت : بار خدايا من از آنچه گمان نمىبرم تو به من ببخشى ، توبه مىكنم ، به او گفتند : آيا بخشش گناهان را براى خدا بزرگ و مشكل مىشمارى ؟ جواب داد : من لباس ستمى را بافتم كه تا دولت بنى عباس ادامه دارد هرگز كهنه نمىشود ، بهنگام شدت ظلم چقدر فرياد است كه مرا لعن و نفرين مىكند ، حال چگونه آمرزيده مىشود آن كه تمام مردم دشمن اويند ، و يك بار نيز به او گفتند : تو دست به كارى زدى كه از بهشت تو را جدا نمىسازد ، گفت : ترسم از آتش سزاوارتر است تا طمع به بهشت ، زيرا هر چند كه از من كار نيك اندكى سر زده اما از طرفى مرتكب كار بدى شدم ، با نتايج بد زياد [ روى كار آوردن بنى عباس ، و تضييع حقوق اهل البيت ( ع ) ] ، پس اگر من به اندك كارهاى نيكم دل خوش باشم ، وا ويلا از گناهانم ! از پيامبر ( ص ) در حديث مرفوعى نقل كرده‌اند : « واى بر كسى كه به اهل بيتم ستم روا دارد ، عذاب اينان با منافقان در درك اسفل ( پايين‌ترين مرتبهء جهنّم ) از آتش دوزخ است » . ( 8 )